ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت صد و شصت و هفتم :
خورشید به آسمان رسید و در آن سطح آبی که هجوم ابرها نقاشی زیبایی در فصل بهار حین آواز پرندگان از آن به جا گذاشته بود، درخشید و نور خود را مهربان و پرمحبت نثار اهالی ناجوری کرد. پس از باران شب قبل، آسمان شفاف‌تر و هوا کمی خنک‌تر شده بود. برگ درختان، گلبرگ گل‌ها و سطح زمین و دیوارهای عمارت برق افتاده و زیر نور آفتاب درخششی دلربا داشتند. عطر نم باران هنوز در هوا پرسه می‌زد و رایحه‌ای خوش هم
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۲۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
البته.. مزدک نفر اوله🔥
۱ سال پیشفاطمه زهرا
0واقعا توصیفات قشنگه،خیلی قشنگ همه چیو توصیف میکنی و فضاسازی فوق العاده ست✨🩷
۱ سال پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
خیلی خوشحالم پسندته، مرسی ازت✨🫶🏼
۱ سال پیشفاطمه زهرا
0شاید اگه رمانو کامل نخونده بودم راجب رازان و رامی یه فکر دیگه میکردم😂😔🎀
۱ سال پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
از دست تو🫣😂
۱ سال پیشفاطمه زهرا
0در عجبم قراره کجا بره رامی جان بعد از این همه مدت
۱ سال پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
بزودی میفهمی😁
۱ سال پیشفاطمه زهرا
0اخی..ایرج پیش بانو یکی دیگه ست..شاید سیاهی مطلق ناجوری هم ایرج نباشه🥲ولی خب از اینکه سیاهه درش شکی نیستتت
۱ سال پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
حتی سیاه مطلق ناجوری هم نقطه‌ضعفی داره!
۱ سال پیشفاطمه زهرا
0پس ایرجم واسه خودش جنتلمنی بوده...
۱ سال پیشفاطمه زهرا
0اخرین افکارت راجب مزدک بوداااا
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0حالا اگه یکم عوضی بودن ایرج رو درو بریزیم،خفنه اونم😔🔪البته نه به اندازه ی بچم مزدک🥹🛐